Login

शादीशुदा व्यक्तीवर प्रेम, भावना, वास्तव आणि मर्यादा”

शादीशुदा व्यक्तीवर प्रेम होतं, तेव्हा ही भावना केवळ हृदयात मर्यादित राहत नाही ती समाज, नैतिकता, जबाबदाऱ्या आणि स्वतःच्या मूल्यांशी टक्कर घेऊ लागते.
“शादीशुदा व्यक्तीवर प्रेम, भावना, वास्तव आणि मर्यादा” लेखक: सुनिल पुणेTM 9359850065.

"प्रेम" हा शब्द जितका सुंदर, तितकाच गुंतागुंतीचा. तो कधी कुठे, कोणावर आणि कसा होईल, याला कुठलाही नियम नाही. पण जेव्हा एखाद्याला एका शादीशुदा व्यक्तीवर प्रेम होतं, तेव्हा ही भावना केवळ हृदयात मर्यादित राहत नाही ती समाज, नैतिकता, जबाबदाऱ्या आणि स्वतःच्या मूल्यांशी टक्कर घेऊ लागते.

हे प्रेम बहुतेक वेळा गाजावाजा करत नाही. ते गुपचूप जन्म घेतं एखाद्या सहवासातून, समजून घेण्याच्या क्षणांतून, काळजीच्या छोट्या हावभावांतून. त्या व्यक्तीचा स्वभाव, त्यांची परिपक्वता, त्यांची जबाबदारी घेण्याची पद्धत हे सगळं मनाला आकर्षित करतं. आणि नकळत एक भावना तयार होते जी आपल्यालाच समजावता येत नाही.
पण इथेच वास्तव समोर येतं.
ती व्यक्ती आधीच कोणाच्या तरी आयुष्याचा भाग असते. तिच्या आयुष्यात एक कुटुंब असतं, जबाबदाऱ्या असतात, आणि त्या नात्याला एक सामाजिक मान्यता असते. अशा वेळी आपल्या मनातली भावना कितीही खरी असली, तरी ती जगासमोर मांडणं किंवा त्यावर हक्क सांगणं योग्य ठरत नाही.

खरं प्रेम इथेच कसोटीला लागतं.
जर त्या भावनेत स्वार्थ असेल, “मला हवंय” ही हट्टी इच्छा असेल, तर ते प्रेम नाही ती फक्त आकर्षणाची किंवा अधिकाराची भावना असते. पण जर त्या भावनेत समजूत असेल, संयम असेल, आणि सर्वात महत्त्वाचं म्हणजे दुसऱ्याच्या आयुष्याचा आदर असेल तर ते प्रेम वेगळ्या पातळीवर जातं.
असं प्रेम अनेकदा न सांगितलेलं राहतं.
ते कोणाला मिळवण्यासाठी नसतं, तर फक्त त्या व्यक्तीच्या आनंदात आनंद शोधण्यासाठी असतं. त्यांच्या यशात, त्यांच्या हसण्यात, त्यांच्या समाधानात स्वतःचं समाधान शोधणं ही एक वेगळीच अवस्था असते.
पण याचा अर्थ असा नाही की हे सगळं सोपं असतं.
मनात संघर्ष असतो.
एक बाजू सांगते “हे चुकीचं आहे, थांब.”
दुसरी बाजू सांगते “भावना आहेत, त्या कशा थांबवणार?”
यातूनच माणूस शिकतो
प्रेम म्हणजे फक्त मिळवणं नाही,
तर कधी कधी सोडून देणंही असतं.

समाज अशा नात्यांकडे वेगळ्या नजरेने पाहतो, आणि ते काही अंशी योग्यही आहे. कारण जर या भावनांनी मर्यादा ओलांडल्या, तर अनेक आयुष्यं उद्ध्वस्त होऊ शकतात. एक नातं टिकवण्यासाठी दुसरं नातं मोडणं हे कोणत्याही परिस्थितीत योग्य ठरत नाही.
म्हणूनच अशा प्रेमाला एक सीमारेषा असते.
ती सीमारेषा म्हणजे “स्वतःवर नियंत्रण” आणि “दुसऱ्याच्या आयुष्याचा आदर.”

खरं तर, अशा प्रकारचं प्रेम आपल्याला स्वतःबद्दल खूप काही शिकवतं.
ते आपल्याला संयम शिकवतं,
स्वतःच्या भावनांवर नियंत्रण ठेवायला शिकवतं,
आणि सर्वात महत्त्वाचं “प्रेम म्हणजे फक्त स्वतःचा आनंद नाही, तर दुसऱ्याच्या आनंदातही स्वतःला हरवणं” हे समजावतं.

शेवटी,
असं प्रेम पूर्ण होत नाही, पण ते अपूर्णही राहत नाही
कारण ते एखाद्या नात्यात रूपांतरित न होता, एक सुंदर, शांत आठवण बनून आयुष्यभर मनात जिवंत राहतं.
आणि कदाचित म्हणूनच
काही प्रेमकथा कधीच जगासमोर येत नाहीत,
पण त्या मनात मात्र कायमच्या कोरल्या जातात.

लेखक: सुनिल पुणेTM 9359850065, topsunil@gmail.com
0
📱

ईरा App

आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने

आजच ईरा App इंस्टॉल करा →